In StoreAges toont de expo Foodstories naast bijzondere Wase archeologische vondsten ook enkele objecten uit de collectie van de Koninklijke Oudheidkundige Kring van het Land van Waas (KOKW). Elk van deze objecten vertelt een verrassend culinair verhaal, zoals dit bord uit Noord-Frankrijk.
Door de roetsporen aan de rand en onderaan het bord vermoeden archeologen dat het om een regionale variant gaat van de cumanae testae en caccabi: aardewerken recipiënten die gebruikt werden om brood en desserts in te bakken. Het bord fungeerde dus niet als serveerschotel, maar als bakvorm.
Al in de Romeinse periode was energiezuinig omgaan met brandstof de norm. Om geen kostbaar brandhout te verspillen aan ovens, werden broden en gebak vaak sub testum gebakken — letterlijk: onder een deksel. Het deeg werd in zijn bakvorm geplaatst, daarover kwam een voorverwarmd deksel, en vervolgens werden rondom en bovenop hete kolen gelegd. Zo ontstond een kleine, efficiënte oven vlak bij de haard.
Dit bord heeft bovendien precies de juiste afmetingen voor een populair Romeins gebak: placenta.
De Romeinse placenta was een zoet dessert op basis van verse kaas, honing en smaakmakers. Net als bij veel Romeinse gerechten bestonden er verschillende bereidingswijzen. Soms werden de ingrediënten fijn gewreven in een mortarium (wrijfschaal), in deeg verpakt en gebakken. Maar Cato de Oudere beschrijft in zijn landbouwtraktaat De Agri Cultura een meer verfijnde versie: een gelaagd gebak waarbij dunne laagjes deeg worden afgewisseld met fijngewreven kaas. Na het bakken wordt het geheel rijkelijk overgoten met honing. Een beetje te vergelijken met wat wij vandaag als baklava kennen.
Krijg jij ook al zin in iets zoets?
Erfpunt deelt graag een hedendaagse variant van deze Romeinse placenta uit het kookboek Puls, dat we in 2018 uitgaven naar aanleiding van ons publieksproject Marius en Stella.
Meer weten over Foodstories en de culinaire verhalen achter archeologische vondsten? Bezoek StoreAges en ontdek hoe verleden en keuken elkaar ontmoeten
Terug naar overzicht